Studio
Üç kademe derine inen bir delegasyon, terminalde çoktan kaybettiğiniz bir kaydırma geçmişidir. Crewforth Studio onu çizen yerel bir panel: tuvalde her ajana bir düğüm düşüyor; düğüm, ajan doğduğu anda beliriyor ve o an ne yaptığını, en son hangi aracı kullandığını, ne harcadığını ve geri ne bildirdiğini üstünde taşıyor.
Panel ~/.claude/projects dizinini okuyor; Claude Code bu makinedeki bütün oturumları orada tutuyor. Dolayısıyla çalışan tek bir panel hepsini birden görüyor: projede Crewforth kurulu olsun ya da olmasın, panelin o projenin içinde başlatılmış olması da gerekmiyor.
/crew-studio # Crewforth kurulu her projedenode .claude/studio/server/index.js --open # aynısı, komut menüsü olmadannpx crewforth studio # hiçbir şey kurmadan| Panelde ne var | Neye dayanıyor |
|---|---|
| Herhangi bir oturumun canlı delegasyon grafiği | diskteki transcript ağacı; 700 ms’de bir boyut imzası okunuyor, imza değiştiyse ağaç yeniden kuruluyor |
| Panelin başlattığı oturumlar, sohbet penceresinden sürülüyor | stream-json biçiminde bir claude -p; komut da cevap da alt sürecin stdin ve stdout’undan geçiyor |
| O oturumlardaki her araç çağrısı siz cevaplayana kadar bekletiliyor | panelin kendi ayar dosyası üzerinden enjekte edilen ve * ile eşleşen bir PreToolUse hook’u. Harness’ın 90 sn’sine karşılık 45 sn’de karar veriyor; sessizlik ret demek, yani kapalı bir panel izin yerine geçmiyor |
| Oturumu kopyalamak yerine gerçekten sürdürmek | oturumu tutan bir süreç yoksa çıplak --resume; oturumun kimliği korunuyor, yazılanlar aynı transcript’in sonuna ekleniyor. Tutan bir süreç varsa fork ediliyor, çünkü tek bir transcript’e iki yazar onu bozar |
| Kapı kaydı, oturum istatistikleri ve pano | Crewforth’un mevcut script’leri; hiçbiri yeniden hesaplanmıyor, hepsi okunuyor. Kapı kaydı satırları “zaman damgası taşımıyor” diye etiketleniyor, çünkü o biçimde zaman damgası yok |
Aynı panel, kullanılırken: bir oturum açılıyor, bir ajanın ne bildirdiği okunuyor, düşen ajana atlanıyor, arkasındaki konuşma açılıyor.
Studio, Crewforth ile birlikte kuruluyor. start.sh ve adopt.sh .claude/ altında altı dizin açıyor, Studio da altıncısı. Yani Crewforth kurulu her projede /crew-studio ile açıyorsunuz; komut menüsü olmadan node .claude/studio/server/index.js --open. Hiç npm bağımlılığı yok, Node 18+ istiyor, yalnızca 127.0.0.1’e bağlanıyor ve her API yolunda o koşuya özel bir token arıyor. Makinede Node yoksa Crewforth onu kendi getiriyor. .claude/studio/ensure-node.sh --plan ne indireceğini olduğu gibi gösteriyor: nodejs.org’daki güncel LTS, yayımlanmış SHA-256’ya karşı doğrulanıyor ve ~/.claude/studio-runtime altına açılıyor. Siz evet demeden hiçbir şey kurmuyor. Yönetici hakkı istemiyor, paket yöneticisine dokunmuyor, PATH’i değiştirmiyor; o tek dizini silmek yaptığı her şeyi geri alıyor.
| Kanal | Studio |
|---|---|
npx crewforth · sürüm arşivi · git clone |
.claude/studio/ altına kuruluyor |
| Claude Code plugin | plugin’in içinde geliyor; /crewforth:crew-studio ile açılıyor (plugin komutları ad alanlı) |
Dört kanal da paneli taşıyor. Tek bir komut dosyası iki edisyona birden hizmet ediyor: Claude Code plugin’in kendi kurulum yolunu o metnin içine yazıyor, dolayısıyla panel gerçekte neredeyse orada bulunuyor. Davranış iki edisyonda aynı; tek dürüst boşluk şu: panelin telemetri sekmeleri açıldığı projeyi okuyor ve plugin kurulumu projeye Crewforth dosyası koymuyor. O yüzden gates, stats ve board sekmeleri yanıltıcı bir sıfır yerine “ölçülmedi” diyor, sebebiyle birlikte. Gates sekmesi yine de plugin’in kapılarının o projenin .claude/gate-log.tsv dosyasına kaydettiği kapı kararlarını listeliyor.
Panel ~/.claude/projects dizinini okuyor; orada bu makinedeki her Claude Code oturumu duruyor. Proje kökünden başlatmak yalnızca hangi projeyle açılacağını belirliyor.
Hangi ajan ne yapıyor, ne harcadı, hangisi düştü. Düşeni aramak gerekmiyor; ⚠ düğmesi doğrudan ona götürüyor.